Guder Daag liewer Blog Leser! Well, ‘sis nau Schpotyaahr do in Pennsylvaania, en abaddiche Zeit. En Zeeche vun Schpotyaahr iss der Butzemann. Viel Leit duhne Butzemenner uff ihre Bortsch fer Dekoration. Ich hab des katzi Gedicht im Ehr vun dem Butzemann gschriwwe.
Der Butzemann
Do schteht er drausse im Gaarde,
der Summer lang hot er die Grawwe abgschreckt.
Er waert dem Grossdaadi sei alde Flannellhemd,
un Hosse die net meh laafe kennt.
Un vielleicht en alde Schtrohhut, so ass die Sunn ihm net brennt.
Nau iss es Schpotyaahr, des iss fer schurr,
die Sunn kummt schpeeder nuff un geht frieher nunner.
Die Bledder sin so schee un farewevoll, der Wind iss yo kiehler.
Doch datt schteht der Butzemann, immer am wache,
‘sis Zeit fer Eppelseider drinke un aa Karebse schneide.
Bald duhne sich die Kinner uff um Candy zu griege,
awwer der gude alde Butzemann bleibt eefach datt am schtehe.