Guder Daag Blog Leser! Well, des Woch kumm ich widder mit en Gascht Schtick! Des Mol kummt es vun dem Eric McClain. Gross Dank fer dei Schreiwes!
Mei Familia iss vun Deitschland noch Russland ausgewannert un hun an der Volga gelebt. Un dann sin sie weider noch Amerika gefohra un hun in Kansas gesiedelt (circa 1890). Die worra Lutherische un worra hartschaffiga Leit. Der Dialekt, wu mir hun geschwetzt, iss net so onnerschda vun dei PA Deitsch, avver hot aa paar komischa Worda: Strummbeera (strawberries), Gevetchga (vegetables), Woes (aunt), Vedder (uncle, not cousin), Geschwisterkind (cousin), usw. (I learned High German in school and only heard this dialect, so I’m trying to spell it as I remember it. Our original forefather came from Kleingartach, a little town near Stuttgart in Baden-Wuerttemberg.)
Die Weibsleit konnda orrig gut kocha! Die Rezepta, wu ich hun geglicha, worra Grautbierocks (cabbage rolls), Dinnakucha (“thin” coffee cake mit Schlecksel [watermelon syrup] un Rivvel [streusel] druff) un Peffernuss Brot (spiced bread with watermelon syrup and anise flavoring). Mei Verwandta worra guda, fromma Leit un konnda guda Geschichta vezaehla. Ich bin stoltz, en Daal vun ihna zu sei. Do is en aldes Gedicht vun meinre Kindhaat:
Du bischt net schee, du bischt net schee,
Du hoscht kei rota Backa meh –
Rota Backa, weissa Zaeh,
O, du lieva Zeit, wie schee!