Guder Daag Blog Leser! Well, der Abril iss schier gaar vorbei fer en anneres Yaahr. Awwer eb es weggeht, will ich en Abril Gedicht mit eich deele. Des Gedicht kummt vun der Fedder vun een vun dem beschde Dichter in unsre Mudderschprooch: der John Birmelin. Fer mei Geld, iss er warricklich der Bescht. Do iss sei Gedicht, der Abril:
Der Abril
Abril – un die Amschle sin do!
Was singe sie mariyets so froh!
Sie schpringe un huppse
un zoppe un zuppse
un gehne de Reggewaerm no.
Abrilkalb muss ee mol sei,
dabbt immer am Aerschde do rei;
sie schicke uns anne,
nix hinne, nix vanne,
no lache die Schpitzbuwe glei.
Abril iss der Munet fer Ziehge,
fer Wasser im Keller zu griege,
deel ziehge mit Schulde,
mer muss sich gedulde,
ball duhne sie en Annrer bedriege.
Nau macht mer des Gaardesach naus.
Noh butzt mer im Hof un am Haus;
un Schauers, die kumme,
do waxe die Blumme,
mer heert aa der Piewie datt drauss.